Po kilku tygodniach zniknęła popołudniowa senność i mgła mózgowa, a ja miałam coraz więcej energii. Na początku zdarzało się też, że mój organizm gorzej radził sobie z trawieniem tłuszczu (pojawiała się zgaga), ale jedna wskazówka od Karoliny, aby wprowadzić gorzkie zioła, rozwiązała ten problem w kilka dni. Jedzenie GAPS zaczęło mi coraz bardziej smakować, a robienie rosołu i jogurtów stało się moim rytuałem. Na początku, ze względu na problemy z histaminą, często gotowałam i mroziłam posiłki, ale z czasem moja tolerancja się poprawiała.

Po kilku miesiącach zauważyłam dużą poprawę w objawach związanych z tachykardią. Zniknęły poranne palpitacje, a wstawanie przestało być codzienną walką. Wcześniej potrafiłam przez dwie godziny próbować się podnieść czując, że zaraz zemdleję. Po około 8–9 miesiącach odstawiłam leki na obniżenie tętna, bo jego skoki praktycznie zniknęły. Tętno się uspokoiło, a wraz z tym odeszło ciągłe napięcie i poczucie stresu.

Nie spodziewałam się, że zmiana sposobu odżywiania może mieć tak duży wpływ na chorobę, z którą miałam żyć do końca życia, a to nawet nie był główny powód dla którego zaczęłam tę dietę! W tym samym czasie zaczęły się też wycofywać objawy tężyczki. Pomogły mi m.in. domowe elektrolity wg zaleceń Karoliny oraz wskazówki dotyczące snu i oddechu (metoda Buteyko). Mięśnie przestały być stale napięte i drżące, a ja zaczęłam wracać do spacerów.