Czy dieta może pomóc w chorobie Leśniowskiego-Crohna? W tym wpisie poznasz historię 43-letniej kobiety opisaną w artykule naukowym opublikowanym w Journal of Orthomolecular Medicine. To studium przypadku pokazuje drogę od ciężkich objawów choroby Leśniowskiego-Crohna do remisji, którą można osiągnąć po zmianie stylu życia i diety.

Czym jest choroba Leśniowskiego-Crohna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekłe zapalenie jelit należące do nieswoistych chorób zapalnych jelit (IBD). Objawy mogą obejmować:

• bóle brzucha
• krew w stolcu
• biegunki lub zaparcia
• zmęczenie
• utratę masy ciała

Choroba ma okresy zaostrzeń i remisji, a jej przyczyny są złożone – obejmują genetykę, odporność organizmu i wpływ czynników środowiskowych.

Początek choroby – dzieciństwo i diagnoza

Pierwszy epizod silnego bólu brzucha kobieta przeżyła w wieku dziewięciu lat, a w wieku dwudziestu lat zdiagnozowano u niej chorobę Leśniowskiego-Crohna. Jej matka miała skłonność do stanów lękowych. Ojciec cierpiał na anafilaktyczne alergie na wiele pokarmów.

Była karmiona piersią, ale kiedy wprowadzono pokarmy stałe, stała się bardzo wybredna. Pozostała niejadkiem przez całe dzieciństwo i cierpiała na zaparcia. Była bardzo nieśmiała i miała chorobę lokomocyjną. Doświadczyła traumy w dzieciństwie, której nie ujawniła, oraz międzypokoleniowej traumy rodzinnej po stronie kobiet w rodzinie. Dorastała w Polsce, była narażona na promieniowanie z katastrofy w Czarnobylu oraz na toksyczne metale w związku z dorastaniem w górniczym miasteczku. W domu była czarny pleśń. Uważa, że czynniki środowiskowe odegrały kluczową rolę w jej historii zdrowotnej.

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna

Kiedy w wieku dwudziestu lat zdiagnozowano u niej chorobę Leśniowskiego-Crohna, miała krew w stolcu oraz naprzemienne epizody obfitej biegunki i zaparć. Leki immunosupresyjne pomagały przez pewien czas, ale objawy choroby Leśniowskiego-Crohna nadal występowały. Przez dziesięć lat była „ciągle w szpitalach”, przyjmując sterydy i środki przeciwbólowe. Zaparcia leczono lewatywami. Po pewnym czasie leki przestały działać.

Choroba Leśniowskiego-Crohna dieta – pierwsze próby leczenia za pomocą diety

Rodzina kobiety mieszkała w Polsce, gdzie lokalny lekarz Janusz Pic zasłynął swoim protokołem wegańskim. Kobieta postanowiła udać się na jego turnus zdrowotny. Jej dieta w chorobie Leśniowskiego-Crohna składała się z gotowanych warzyw, wywarów warzywnych, gulaszy, zup i tofu. Wszystko było dokładnie ugotowane, nic nie było spożywane na surowo. Nie wolno było spożywać cukru ani przetworzonych węglowodanów. Jej objawy trawienne zmniejszyły się, ale stała się klinicznie anorektyczna i poważnie niedożywiona.

Stale utrzymujące się objawy choroby Leśniowskiego-Crohna bardzo ją zniechęciły — zaczęła myśleć, że „jedzenie nic nie zmienia”. Wróciła więc do bardziej „standardowej” diety i picia alkoholu. Następnie spróbowała diety SCD, ale wiele pokarmów jej szkodziło. Jej dieta była bardzo ograniczona. Mówi: „jeśli zjadłam surowe warzywo — lądowałam w szpitalu. Banan — szpital. Orzechy — szpital. Dużo krwi, dużo skurczów i ogromny ból”. Stres również silnie wpływał na jej zdrowie. 

Destrukcyjny wpływ leków na organizm w leczeniu choroby Leśniowskiego-Chrona

Przez lata brała steroidy, ale przestały działać, a u niej rozwinęła się zagrażająca życiu postać choroby Leśniowskiego-Crohna. Stan zapalny był stale wysoki, a lekarze nie wiedzieli, jak go obniżyć. „Gastroenterolog powiedział mi, że mam tak dużo wewnętrznych blizn wokół jelita krętego, że może pęknąć w każdej chwili”. Lekarze zaproponowali infliksymab, wyjaśniając, że lek nie zmniejszy zwężenia, a jedynie zapobiegnie dalszemu bliznowaceniu. Kiedy wyraziła obawy dotyczące niskiej skuteczności leku i jego skutków ubocznych związanych z sercem, gastroenterolog powiedział jej, że to „jedyna opcja” i że „na choroby serca są inne leki”. Była pod silną presją, by przyjąć infliksymab.

Przełom w chorobie Leśniowskiego-Crohna po wprowadzeniu protokołu GAPS

To był punkt zwrotny, który skłonił ją do ponownego zwrócenia się ku diecie jako formie leczenia. Około swoich trzydziestych piątych urodzin rozpoczęła protokół żywieniowy GAPS. Doświadczyła bardzo silnej reakcji die-off przez trzy miesiące, z ekstremalną mgłą mózgową i dyzartrią (bełkotliwą mową). Jednak była wolna od bólu i zaczęła lepiej spać. „Wiedziałam, że to jest to”.

Postanowiła spróbować Diety GAPS bez Roślin — wersji protokołu, która wyklucza wszystkie rośliny dla osób z ciężkim stanem zapalnym jelit. Spożywała wyłącznie produkty zwierzęce i zwiększyła ilość tłuszczu zwierzęcego. Uważa, że Dieta GAPS bez Roślin była punktem przełomowym. Od tego czasu wprowadziła nowe produkty i spożywa rosół mięsny, mięso, ryby, tłuszcz zwierzęcy, fermentowane produkty mleczne oraz fermentowane warzywa. Wyciska soki z warzyw lub je bardzo dobrze gotuje. Po czterech latach stosowania protokołu GAPS nie ma już żadnych problemów trawiennych.

Choroba Leśniowskiego-Crohna objawy psychiczne

Dodatkowo kobieta od lat stosuje lewatywy kawowe. Początkowo po lewatywach miała metaliczny smak w ustach, więc postanowiła zbadać temat chelatacji metali ciężkich. Chelatowała się bardzo powoli, z doświadczonym praktykiem. Uważa, że praca nad obciążeniem metalami ciężkimi miała największy wpływ na jej ataki paniki.

Jeśli chodzi o stan psychiczny, podkreśla: „ludzie sprowadzają chorobę Leśniowskiego-Crohna do problemów trawiennych, ale nie spotkałam jeszcze nikogo z tą chorobą, kto nie miałby problemów psychicznych”. „Możesz robić wszystkie terapie, jakie chcesz, ale jeśli nie wyleczysz jelit, twój stan emocjonalny się nie otworzy”. 

Próbowała wielu terapii, ale dopiero gdy jej układ pokarmowy się zagoił, zaczęła się również leczyć emocjonalnie. Zgłasza znaczną redukcję lęku, ataków paniki, arachnofobii, zachowań obsesyjnych, mgły mózgowej, koszmarów, myśli depresyjnych i wahań nastroju. „Przestałam obwiniać rodziców i żywić do nich urazę”. Uważa, że jest w 100% wyleczona z problemów trawiennych i w 90% z problemów natury psychicznej.

Poprawa zdrowia po zastosowaniu Diety GAPS

Jej liczne problemy fizyczne również się poprawiły odkąd stosuje Dietę GAPS: przerost drożdżaków, zgrzytanie zębami, nadwrażliwość dziąseł i brak libido znacznie się zmniejszyły. Zmęczenie nadnerczy, anemia, zapalenie stawów, zespół napięcia przedmiesiączkowego, kliniczna anoreksja, zaburzenia snu, łupież, egzema, grzybica pochwy i infekcje dróg moczowych całkowicie ustąpiły.” 

Czy dieta GAPS naprawdę leczy chorobę Leśniowskiego-Crohna?

To bardzo ważne pytanie. Każdy przypadek choroby jest inny i zależy od wielu czynników, ale istnieje ogromna ilość osób, które odzyskały swoje zdrowie po wprowadzeniu protokołu GAPS, dlatego jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat zachęcam do wysłuchania niesamowitej rozmowy z Moniką Holland, która również pokonała chorobę zapalną jelit dzięki diecie!